Specyficzne trudności w uczeniu się to ogólny termin dotyczący niejednorodnej grupy zaburzeń przejawiających się poważnymi trudnościami w rozumieniu i posługiwaniu się mową i pismem oraz w zakresie zdolności matematycznych. Zaburzenia te są uwarunkowane wewnętrznie i wywołane dysfunkcjami centralnego układu nerwowego.
Symptomy ryzyka dysleksji charakterystyczne dla dzieci w wieku przedszkolnym
Motoryka duża:
- niska sprawność ruchowa: dziecko słabo biega i skacze,
- trudności z utrzymaniem równowagi (chodzenie po linii),
- trudności z nauką jazdy na rowerze trzykołowym lub hulajnodze.
Motoryka mała:
- niska sprawność ruchowa rąk: dziecko ma trudności ze sznurowaniem butów, zapinaniem guzików,
- trudności w nawlekaniu korali na sznurek.
Funkcje słuchowo-językowe:
- opóźniony rozwój mowy,
- mały zasób słownictwa,
- wadliwa artykulacja głosek,
- częste przekręcanie słów,
- neologizmy,
- trudności z zapamiętywaniem wierszyków, piosenek,
- trudności z zapamiętywaniem i przypominaniem nazw, zwłaszcza sekwencji nazw: pory roku, pory dnia,
- trudności z rozpoznawaniem rymów i aliteracji.
Koordynacja wzrokowo-ruchowa:
- trudności w budowaniu z klocków,
- niechęć do rysowania,
- dziecko nie potrafi narysować koła (3 r.ż.), kwadratu i krzyża (4 r.ż.), trójkąta i kwadratu opartego na kącie (5 r.ż.).
Funkcje wzrokowe:
- trudności w składaniu obrazków według wzoru układania puzzli i mozaiki,
- nieporadność w rysowaniu – rysunki są bogate treściowo i ubogie w formie.
Lateralizacja:
- obserwuje się brak przejawów preferencji jednej ręki.
Orientacja w schemacie ciała i przestrzeni:
- dziecko ma trudności ze wskazaniem prawej lub lewej ręki.
© PZG 2026